'Vind ik leuk'

Deze keer schrijf ik mijn blog vanuit de Coffee Company. Met een goede bak koffie hoop ik op genoeg inspiratie om jullie op te hoogte te brengen van de informatie die ik tijdens het gastcollege van imagodeskundige Rudy Belkom (2012) heb vernomen.

Rudy Belkom legt uit dat social media een bijdrage kan leveren aan het succes van een bedrijf. Als een bedrijf social media goed inzet, kan dit het imago van het bedrijf versterken. Voor een organisatie is het een must om social media te gebruiken, omdat de consument erom vraagt. Dit brengt me terug naar blog 2. Hierin laat ik zien dat de schakel van web 1.0 naar web 3.0 een positieve uitkomst kan hebben voor een bedrijf. Interactie bepaald het succes. Het raakvlak tussen merk en de doelgroep wordt steeds kleiner.

Aan de hand van een voorbeeld wil ik laten zien dat social media een grote rol kan hebben op het succes van een organisatie. Via Facebook kom ik op de pagina van het festival Symphonica Elektronica te Utrecht terecht. Het festival bestaat nog maar één jaar, maar weet via Facebook veel 'likes' voor zich te winnen. Zo vinden al 2214 mensen het festival leuk. Voor een festival dat net om de hoek komt kijken, is dit best groot.

Symphonica Elektronica (Facebook, 2012)

Via verschillende acties hopen ze nog meer bezoekers te trekken voor het festival dat in mei plaatsvindt. Zo hebben ze bijvoorbeeld 15 maart hints gegeven voor een 'geheimproject'. Er werd een mogelijkheid geboden om hier op te reageren en te raden wat hun geheime project is. Een week lang werden er foto's getoond waaruit men hints kon afleiden. Uiteindelijk bleek dat het geheime project verschillende artiesten zijn die tijdens het festival gaan optreden. Op deze manier wordt de interactie en de betrokkenheid met de klant vergroot. Door alles te delen, krijgt het festival een positief imago. Vrienden kunnen de link delen, zodat de pagina van het festival in contact wordt gebracht met andere mogelijke bezoeker.

Symphonica Elektronica is een goed voorbeeld van een organisatie dat niet in de ROI (return on ignoring) zit.  Als een bedrijf in de ROI zit, betekent dit dat ze social media negeren. Symphonica Elektronica doet dit juist niet doordat ze daadwerkelijk actie nemen, met als gevolg meer mogelijke bezoekers te trekken. Zij zien in dat het investeren in social media beter is dan het te negeren. Via social media komen ze in contact met de zogeheten cheerleader groep; consumenten die zich laten omschrijven als social-media-super gebruikers die twee keer zo veel tijd besteden aan sociale netwerken als het Europees gemiddelde. Onder deze groep val ik zelf ook. Grappig is dat deze groep ook de doelgroep is van het festival; jongeren die veel gebruik maken van social media. Door de verschillende acties die het festival organiseert kunnen ze ook de zogeheten opportunisten aanspreken; hun motieven zijn vooral een korting of het meedoen aan competities.

Naar mijn idee maakt Symponica Elektronica goed gebruik van social media en vooral van Facebook. Mijn wens om er naar toe te gaan wordt geprikkeld, omdat ik er via Facebook continue aan herinnerd word dat het festival binnenkort plaatsvindt.

Na het gastcollege van Rudy Belkom en de bestudeerde literatuur zie ik nog meer in dat het inzetten van social media de betrokkenheid met klanten kan vergroten. Een bedrijf kan zich alleen al via social media profileren en via deze weg succes boeken. Een investering in reclame kan worden vervangen door een investering in social media. De kosten zijn lager en het succes kan groter worden. Echter moet je als bedrijf wel goed kijken welke doelgroep je wilt aanspreken. Zo zijn ouderen niet bepaald actief op social media. Daarom is deze groep niet zo makkelijk te benaderen via social media. Deze doelgroep zal op een andere manier bereikt moeten worden. Dus het is als bedrijf belangrijk om te kijken welke doelgroep je wilt aanspreken op social media. Als je de cheerleader groep wilt bereiken, kan het inzetten van social media een positief resultaat voor het bedrijf geven.

Van je ervaringen moet je het hebben!

Deze keer schrijf ik mijn blog weer vanuit de trein. Het valt me iedere keer op dat ik ondanks mijn 'resistance fase' in het begin, toch wel digitaal vaardiger ben wat betreft social media. Zo bekijk ik foto's van anderen op Facebook en ben ik graag op de hoogte van ieder zijn bezigheden op Twitter.
De afgelopen drie dagen heb ik bijgehouden hoe vaak ik met een elektronisch product bezig ben. Dit was tot mijn verbazing nog best veel. Een goed voorbeeld is hoe ik nu in de trein zit. Ik luister naar mijn iPod terwijl ik dit typ. Twee elektronische producten moeten mij tijdens een treinreis van twee uur vermaken. De meeste mensen van mijn leeftijd delen deze vorm van tijdverdrijf en daarom ben ik eens goed gaan nadenken.

Wat nou als er op een bepaalde informele manier dingen worden bijgebracht via social media. Dit hoeft eigenlijk niet alleen via social media, maar kan ook in het echt. Volgens het artikel van Keurntjes '(In) formeel leren op en rond festivals' (2011)  is informeel leren elke activiteit waarin je kennis opdoet wat zich buiten de voorgeschreven doelstellingen van onderwijsinstellingen bevindt. Zij geeft zelf een festivalbezoek als voorbeeld. 'Binnen een korte tijdsbestek raak je steeds in aanraking met iets anders; je ontdekt nieuwe vormen van muziek, dans en beeldende kunst. Je maakt kennis met andere culturen en cultuuruitingen en bezoekt plekken waar je niet eerder bent geweest'. Tijdens een festival kun je ook kennis opdoen door een bepaalde ervaring. Want binnen informeel leren neemt ervaring een centrale plaats in. De betekenis die we aan een beleving geven is de ervaring, oftewel de ervaring is de verwerkte beleving.

Zoals ik ook al in mijn vorige blog had beschreven, ben ik volgens de theorie van Kolb een echte doener. Ik leer dingen terwijl ik iets doe. De ervaring is mijn verwerkte betekenis. Daarom ben ik dan ook van mening dat door ervaring op te doen, je dingen het makkelijkst oppakt en leert. Volgens Simons (1999) in het artikel van Keurntjes is een leeromgeving pas krachtig als er een leeromgeving is waarin sprake is van volwaardigheid in alle typen leeractiviteiten waarin een evenwicht is tussen het formele leren, het actieleren en het ervaringsleren. Bij het formele leren zijn er van tevoren leerdoelen vastgesteld. Dit zou je kunnen vergelijken met web 1.0. Actie leren is een vorm van leren waarbij de lerende vooraf niet de bedoeling had om iets te gaan leren, maar achteraf wel beseft dat hij iets heeft geleerd. Ervaringsleren is persoonlijk, het verwijst naar je internalisatie van je attitude en gedragingen die je onbewust leert in het dagelijks leven.




Een ik-Pod (Hollandse Schouwburg, 2012)

Onlangs heb ik een bezoek gebracht aan de Hollandse Schouwburg in Amsterdam. Hier hebben ze een Digitale Namenwand ontwikkeld die symbool staat voor de herinnering aan ruim 104.000 joden, vermoord door de nazi's. Door middel van een 'ik-Pod' kan een bezoeker de namenwand aflezen. Bij iedere naam die de bezoeker scant, kunnen alle tot dan toe beschikbare gegevens worden gegeven, bekeken en gelezen worden en kan de mens achter de gegevens worden herdacht. Ook kan een bezoeker herinneringen over die persoon toevoegen op de speciale website van het Digitaal Monument zodat die herinneringen ook weer door volgende bezoekers kunnen worden gelezen.

Deze manier van informeel leren heeft bij mij ontzettend veel indruk achtergelaten. Ik was me bewust van het feit dat er zoveel mensen zijn vermoord door de nazi's. Ik ben hiervoor al twee keer in Auschwitz geweest en heb veel over de oorlog gelezen. Toch via deze manier werd ik op een actieve manier bewust gemaakt van de hoeveelheid slachtoffers. Veel musea, sommige doen het al, zouden deze manier van informeel leren kunnen toepassen om een bezoek nog aantrekkelijker te maken.

Bezoekers van 'Kom je ook' (Komjeook, 2012)

Er was laatst ook een symposium wat ging over lidmaatschappen in kunst, erfgoed en cultuur; 'Kom je ook?' Het uitgangspunt van dit symposium is dat het investeren in je vriendenkring onvermijdelijk lijkt in deze tijden van bezuiniging. Voor een organisatie is het tegenwoordig mogelijk om je publiek uit te dagen, te laten participeren en ze te laten delen met alles met hun online community. Via verschillende workshops leerde grote en kleine instellingen hoe ze leden moeten werven en hoe ze deze efficiënt in kunnen zetten. Doordat het symposium geen theoretische lezingen geeft maar meteen concrete voorbeelden van innovatie en de implementatie van nieuwe technieken in bestaande situaties, is het symposium geen formele manier van leren. Door actief deel te nemen aan de activiteiten, leer je door je ervaring welke trends opkomend zijn. Wel weet je van te voren dat je iets gaat leren, maar niet concreet wat. Zo ontdek je bijvoorbeeld de nieuwste vormen van social media in een korte tijdsbestek en maak je kennis met andere organisaties. Dit past in de beschrijving van Keurntjes (2011) over het informeel leren bij een festival wat hierboven staat beschreven.

Van mijn resistance fase tegenover social media is nog maar weinig over. Ik bevind me in de imitation fase, maar ik groei langzaam naar de authencity fase toe waarin ik inzie dat social media een goede vervanging is voor het onderhouden van social contact, maar ook om jezelf te profileren. Daarom vind ik het goed dat musea ook met deze ontwikkeling mee groeien. Musea staan bekend als een oud, suf iets, maar doordat ze zich nu gaan aanpassen aan hun publiek, kunnen ze meer bezoekers gaan trekken. Dit is weer een positieve ontwikkeling rondom social media. Ik ben bijna om, maar ik blijf me toch nog even bewust van mijn privacy...

Literatuur:

S. Keurntjes (2008), 'Informeel lezen op en round festivals'