Eind goed, al goed

Wat gaat de tijd toch ongelooflijk snel. Het lijkt wel gisteren toen ik voor het eerst de wereld van de sociale media ging uitpluizen. Inmiddels zijn er 12 weken verstreken en heb ik mijn eigen ervaring mogen opbouwen in de wereld van de sociale media.  De resistance fase van het ARIA-model (van Driel, 2012) ben ik allang gepasseerd en ik bevind me nu in de imitation fase. Het nieuwe medium is voor mij een aanvulling geworden op het oude medium. Social media zijn een onderdeel van onze samenleving geworden waar niemand meer omheen kan, zelfs ik niet. Dankzij de cursus heb ik mijn eigen pad kunnen volgen en heb ik in kunnen zien dat social media voordelen hebben bij verschillende onderwerpen. Als ik de theorie van John Storey ‘Popular Culture’ (2009) toepas op social media zien we dat social media een trend zijn binnen de populaire cultuur. Dit verschijnsel was echter een paar jaar terug alleen onder de formele partijen van de samenleving een succes. Grote bedrijven gebruikte Internet om zichzelf op een formele manier te profileren. Er was niet echt sprake van interactie, waardoor alleen de ‘hoge cultuur’ van de samenleving invloed had op dit sociale medium. Toen er op een gegeven moment programma’s werden ontwikkeld waar de ‘lage cultuur’ ook van kon profiteren, zag je een verschuiving van het gebruik van het Internet. Het Internet begon langzamerhand tot de populaire cultuur te behoren. Er zijn steeds meer programma’s ontwikkeld met elk een andere functie. Daarom is dit social medium een fenomeen geworden waarvan het gebruik geen dag wordt overgeslagen.

Bron: Scribendi.com (2012)

Als ik de leerstijlen van Kolb toepas op het proces dat ik tijdens de cursus heb doorlopen, kan ik vaststellen dat ik wel degelijk een doener ben. Dankzij het feit dat ik zelf de verschillende media heb mogen ervaren, heb ik een mening kunnen vormen over deze middelen. Zo heb ik verschillende accounts aangemaakt voor o.a. Edistorm en Evernote. Aan het einde van deze cursus zie ik het nut ervan in, maar kan ik gerust zeggen dat ik deze programma’s niet nog eens zal gebruiken. Wel zie ik het gemak van LinkedIn in.  Ondanks het hacken van vele miljoen wachtwoorden, kun jij jezelf op een zodanige manier presenteren zoals jij wilt. Het voordeel bij deze online CV is dat je in contact kunt komen met mensen waar je later misschien iets aan hebt.

Mijn mening over social media is wel degelijk veranderd, maar toch blijft het een ermee verbonden privacy probleem. Doordat ik de cursus heb doorlopen heb ik vastgesteld dat social media een handig middel is om een opkomend bedrijf op de kaart te zetten. Zo heb ik gezien dat het festival Symphonica Electronika dankzij de hulp van social media wel degelijk succes heeft geboekt. Uiteindelijk heb ik deze kennis op eigen wijze kunnen toepassen in een project naar keuze, in dit geval het initiatief 'OpenbareWerkplek' van de kunstenares Vera van Duren. Ons idee hebben we mogen verspreiden via Wordpress. Tijdens het proces van deze opdracht heb ik nogmaals gezien hoe belangrijk het is voor een starter om gebruik te maken van 3.0.  

Tot slot kan ik zeggen dat ik de cursus Mediawijsheid een leuke toevoeging vond aan de studie Algemene Cultuurwetenschappen. Ondanks de slome start, heeft de cursus dankzij de #durftevragensessies een andere wending gekregen. Wij mochten zelf feedback geven, maar later ook ontvangen. Dit heeft ons uiteindelijk geholpen om anders tegen ons project aan te kijken, maar ook heeft dit een bijdrage geleverd aan het traject van de cursus.
De vrijheid die we tijdens de cursus kregen had naar mijn idee wel twee kanten. Aan de ene kant was het fijn om zelf een project te kiezen, maar aan de andere kant was het lastig omdat je niet weet aan welke voorwaarden het project moet voldoen. Al met al heeft deze vrijheid ons als student geholpen om de kennis te begrijpen, maar ook toe te mogen passen in de praktijk. Daarom ben ik blij met het volgen van deze cursus, omdat ik de vele voordelen en mogelijkheden van digitale media heb mogen inzien. De informatie die ik heb gekregen zal ik zeker meenemen in het werkveld. Maar voor nu hopen op een goed cijfer!

Van niets naar advies

Inmiddels is er alweer een tijd verstreken sinds de aftrap van ons project. Afgelopen weken zijn we vooral bezig geweest met het toepassen van de theorie die we tijdens het college mediawijsheid hebben behandeld. Aan de hand van de theorie hebben wij een advies mogen opstellen voor de ‘ Openbare Werkplek’ in Tilburg. Vanochtend hebben wij dit advies gepresenteerd aan kunstenaar/ grafisch vormgever Vera van Duren.

Na het bespreken van de eerste resultaten was Vera erg enthousiast. In samenspraak met haar hebben we toen nagedacht over de vorm waarin we ons eindadvies kunnen presenteren. Ze gaf aan dat ze het fijn zou vinden om het via Wordpress te verspreiden zodat ze zelf ook wat tastbaars in handen heeft om het project aan derden te kunnen promoten. Vandaar dat de volgende stap van ons project zal zijn om de adviezen op dusdanige wijze te presenteren dat alle mogelijke belanghebbenden het ook concreet kunnen begrijpen en/of toepassen.

Wat betreft de samenwerking binnen de groep kunnen we kort zijn: deze verloopt prima. We zijn het snel over onderwerpen eens waardoor het advies gemakkelijk tot stand is gekomen. We hebben gedurende het project verscheidene malen met elkaar afgesproken om onze vorderingen te kunnen bespreken zodat er verschillende momenten waren waarop we elkaar feedback hebben kunnen geven. Deze sessies waren naast gezellig ook zeer constructief en hebben ervoor gezorgd dat we zelf ook tevreden zijn over de adviezen die er tot nu toe zijn uitgerold. De samenwerking naar Vera verloopt tot nu toe ook goed, dit komt vooral doordat het contact erg informeel loopt en we elkaar voortdurend op de hoogte houden. We hebben wel af en toe wat moeite gehad om de theorie op zodanige wijze toe te passen op het project dat Vera er ook daadwerkelijk wat mee kan. Doordat we hier een tijd mee aan de gang zijn hebben we uiteindelijk de theorie naar ons idee wel goed kunnen vertalen naar concrete adviezen. We zijn nu druk bezig de laatste hand te leggen aan het presenteren van de adviezen. Hier over later meer…

Werkplek 3.0

Nu ik een tijdje de wereld van social media heb geanalyseerd is het voor het vak mediawijsheid tijd om deze kennis om te zetten in de praktijk. Na een groep te hebben gevormd met Stefan, Guus en Eline zijn we aan de slag gegaan. De bedoeling is dat wij advies gaan geven op het gebied van social media aan een project in Tilburg wat hieronder verder zal worden toegelicht.

Het project is inmiddels van de grond gekomen. Nadat we twee weken geleden de opzet van het project gehoord hebben van Vera van Duren, zijn we afgelopen weken aan de slag gegaan. Het project 'Openbare Werkplek' is een initiatief van Vera. Het doel van het project is het opzetten van een werkplek als broedplaats voor makers vanuit allerlei specialismes. De doelgroep van de Openbare Werkplek is dan ook iedereen binnen en rondom Tilburg die serieus bezig is met creatieve disciplines. Specifiek richt de Openbare Werkplek zich op de volgende doelgroepen:

Kunstenaars, zowel professioneel als amateur. Voor hen is het interessant omdat zij gebruik kunnen maken van een breed schala aan machines en apparaten en in aanraking kunnen komen met andere professionals van andere specialiteiten. Studenten HBO's en ROC's. Voor hen is het interessant omdat zij makkelijk in aanraking kunnen komen met professionals en gespecialiseerde hobbyisten. En bedrijven die op zoek zijn naar unieke mogelijkheden voor hun publicaties.

Afgelopen week hebben we de theorieën die tijdens het college besproken zijn onderverdeeld en zijn we ieder voor zich aan de slag gegaan. Het doel hiervan is om dieper in de stof te duiken. Tijdens de colleges zat er een grote lijn in het verhaal, maar gingen alle colleges desalniettemin in op specifieke theorieën die voor de diepgang zorgen. Vandaar dat het idee was geboren om het geheel te verdelen over de groepsleden. Dit zorgt ervoor dat we specifieke kennis vergaren over de theorieën, zodat we deze in detail aan elkaar kunnen uitleggen en succesvol kunnen toepassen op ons project.

Deze fase is nu afgerond en na onderling debat zijn we klaar om te kijken hoe we de theorieën kunnen toepassen op ons project. Hoewel we van Vera al een bepaalde vorm en indeling gehoord hebben waar de focuspunten bij moeten liggen, hebben we nu een theoretische achtergrond waartegen we deze indeling kritisch kunnen toetsen en kijken we of het al dan niet verstandig is deze in een bepaalde vorm binnen het project toe te passen. Hierbij zullen we eerst nagaan hoe de verschillende theorieën zich verhouden tot de mogelijkheden van het project, waarna we zullen moeten kijken waar zich er discrepanties tussen de verschillende theorieën voordoen en we kunnen gaan bepalen aan welke theorie we prominentie gaan toekennen. Daarnaast blijven we onze oren en open ogen houden, voornamelijk op digitaal gebied, om zoveel mogelijk ideeën te kunnen aandragen. We ontvangen natuurlijk ook graag feedback. Dus als iemand op of aanmerkingen, ideeën of iets anders te melden heeft, laat het ons horen!

'Vind ik leuk'

Deze keer schrijf ik mijn blog vanuit de Coffee Company. Met een goede bak koffie hoop ik op genoeg inspiratie om jullie op te hoogte te brengen van de informatie die ik tijdens het gastcollege van imagodeskundige Rudy Belkom (2012) heb vernomen.

Rudy Belkom legt uit dat social media een bijdrage kan leveren aan het succes van een bedrijf. Als een bedrijf social media goed inzet, kan dit het imago van het bedrijf versterken. Voor een organisatie is het een must om social media te gebruiken, omdat de consument erom vraagt. Dit brengt me terug naar blog 2. Hierin laat ik zien dat de schakel van web 1.0 naar web 3.0 een positieve uitkomst kan hebben voor een bedrijf. Interactie bepaald het succes. Het raakvlak tussen merk en de doelgroep wordt steeds kleiner.

Aan de hand van een voorbeeld wil ik laten zien dat social media een grote rol kan hebben op het succes van een organisatie. Via Facebook kom ik op de pagina van het festival Symphonica Elektronica te Utrecht terecht. Het festival bestaat nog maar één jaar, maar weet via Facebook veel 'likes' voor zich te winnen. Zo vinden al 2214 mensen het festival leuk. Voor een festival dat net om de hoek komt kijken, is dit best groot.

Symphonica Elektronica (Facebook, 2012)

Via verschillende acties hopen ze nog meer bezoekers te trekken voor het festival dat in mei plaatsvindt. Zo hebben ze bijvoorbeeld 15 maart hints gegeven voor een 'geheimproject'. Er werd een mogelijkheid geboden om hier op te reageren en te raden wat hun geheime project is. Een week lang werden er foto's getoond waaruit men hints kon afleiden. Uiteindelijk bleek dat het geheime project verschillende artiesten zijn die tijdens het festival gaan optreden. Op deze manier wordt de interactie en de betrokkenheid met de klant vergroot. Door alles te delen, krijgt het festival een positief imago. Vrienden kunnen de link delen, zodat de pagina van het festival in contact wordt gebracht met andere mogelijke bezoeker.

Symphonica Elektronica is een goed voorbeeld van een organisatie dat niet in de ROI (return on ignoring) zit.  Als een bedrijf in de ROI zit, betekent dit dat ze social media negeren. Symphonica Elektronica doet dit juist niet doordat ze daadwerkelijk actie nemen, met als gevolg meer mogelijke bezoekers te trekken. Zij zien in dat het investeren in social media beter is dan het te negeren. Via social media komen ze in contact met de zogeheten cheerleader groep; consumenten die zich laten omschrijven als social-media-super gebruikers die twee keer zo veel tijd besteden aan sociale netwerken als het Europees gemiddelde. Onder deze groep val ik zelf ook. Grappig is dat deze groep ook de doelgroep is van het festival; jongeren die veel gebruik maken van social media. Door de verschillende acties die het festival organiseert kunnen ze ook de zogeheten opportunisten aanspreken; hun motieven zijn vooral een korting of het meedoen aan competities.

Naar mijn idee maakt Symponica Elektronica goed gebruik van social media en vooral van Facebook. Mijn wens om er naar toe te gaan wordt geprikkeld, omdat ik er via Facebook continue aan herinnerd word dat het festival binnenkort plaatsvindt.

Na het gastcollege van Rudy Belkom en de bestudeerde literatuur zie ik nog meer in dat het inzetten van social media de betrokkenheid met klanten kan vergroten. Een bedrijf kan zich alleen al via social media profileren en via deze weg succes boeken. Een investering in reclame kan worden vervangen door een investering in social media. De kosten zijn lager en het succes kan groter worden. Echter moet je als bedrijf wel goed kijken welke doelgroep je wilt aanspreken. Zo zijn ouderen niet bepaald actief op social media. Daarom is deze groep niet zo makkelijk te benaderen via social media. Deze doelgroep zal op een andere manier bereikt moeten worden. Dus het is als bedrijf belangrijk om te kijken welke doelgroep je wilt aanspreken op social media. Als je de cheerleader groep wilt bereiken, kan het inzetten van social media een positief resultaat voor het bedrijf geven.

Van je ervaringen moet je het hebben!

Deze keer schrijf ik mijn blog weer vanuit de trein. Het valt me iedere keer op dat ik ondanks mijn 'resistance fase' in het begin, toch wel digitaal vaardiger ben wat betreft social media. Zo bekijk ik foto's van anderen op Facebook en ben ik graag op de hoogte van ieder zijn bezigheden op Twitter.
De afgelopen drie dagen heb ik bijgehouden hoe vaak ik met een elektronisch product bezig ben. Dit was tot mijn verbazing nog best veel. Een goed voorbeeld is hoe ik nu in de trein zit. Ik luister naar mijn iPod terwijl ik dit typ. Twee elektronische producten moeten mij tijdens een treinreis van twee uur vermaken. De meeste mensen van mijn leeftijd delen deze vorm van tijdverdrijf en daarom ben ik eens goed gaan nadenken.

Wat nou als er op een bepaalde informele manier dingen worden bijgebracht via social media. Dit hoeft eigenlijk niet alleen via social media, maar kan ook in het echt. Volgens het artikel van Keurntjes '(In) formeel leren op en rond festivals' (2011)  is informeel leren elke activiteit waarin je kennis opdoet wat zich buiten de voorgeschreven doelstellingen van onderwijsinstellingen bevindt. Zij geeft zelf een festivalbezoek als voorbeeld. 'Binnen een korte tijdsbestek raak je steeds in aanraking met iets anders; je ontdekt nieuwe vormen van muziek, dans en beeldende kunst. Je maakt kennis met andere culturen en cultuuruitingen en bezoekt plekken waar je niet eerder bent geweest'. Tijdens een festival kun je ook kennis opdoen door een bepaalde ervaring. Want binnen informeel leren neemt ervaring een centrale plaats in. De betekenis die we aan een beleving geven is de ervaring, oftewel de ervaring is de verwerkte beleving.

Zoals ik ook al in mijn vorige blog had beschreven, ben ik volgens de theorie van Kolb een echte doener. Ik leer dingen terwijl ik iets doe. De ervaring is mijn verwerkte betekenis. Daarom ben ik dan ook van mening dat door ervaring op te doen, je dingen het makkelijkst oppakt en leert. Volgens Simons (1999) in het artikel van Keurntjes is een leeromgeving pas krachtig als er een leeromgeving is waarin sprake is van volwaardigheid in alle typen leeractiviteiten waarin een evenwicht is tussen het formele leren, het actieleren en het ervaringsleren. Bij het formele leren zijn er van tevoren leerdoelen vastgesteld. Dit zou je kunnen vergelijken met web 1.0. Actie leren is een vorm van leren waarbij de lerende vooraf niet de bedoeling had om iets te gaan leren, maar achteraf wel beseft dat hij iets heeft geleerd. Ervaringsleren is persoonlijk, het verwijst naar je internalisatie van je attitude en gedragingen die je onbewust leert in het dagelijks leven.




Een ik-Pod (Hollandse Schouwburg, 2012)

Onlangs heb ik een bezoek gebracht aan de Hollandse Schouwburg in Amsterdam. Hier hebben ze een Digitale Namenwand ontwikkeld die symbool staat voor de herinnering aan ruim 104.000 joden, vermoord door de nazi's. Door middel van een 'ik-Pod' kan een bezoeker de namenwand aflezen. Bij iedere naam die de bezoeker scant, kunnen alle tot dan toe beschikbare gegevens worden gegeven, bekeken en gelezen worden en kan de mens achter de gegevens worden herdacht. Ook kan een bezoeker herinneringen over die persoon toevoegen op de speciale website van het Digitaal Monument zodat die herinneringen ook weer door volgende bezoekers kunnen worden gelezen.

Deze manier van informeel leren heeft bij mij ontzettend veel indruk achtergelaten. Ik was me bewust van het feit dat er zoveel mensen zijn vermoord door de nazi's. Ik ben hiervoor al twee keer in Auschwitz geweest en heb veel over de oorlog gelezen. Toch via deze manier werd ik op een actieve manier bewust gemaakt van de hoeveelheid slachtoffers. Veel musea, sommige doen het al, zouden deze manier van informeel leren kunnen toepassen om een bezoek nog aantrekkelijker te maken.

Bezoekers van 'Kom je ook' (Komjeook, 2012)

Er was laatst ook een symposium wat ging over lidmaatschappen in kunst, erfgoed en cultuur; 'Kom je ook?' Het uitgangspunt van dit symposium is dat het investeren in je vriendenkring onvermijdelijk lijkt in deze tijden van bezuiniging. Voor een organisatie is het tegenwoordig mogelijk om je publiek uit te dagen, te laten participeren en ze te laten delen met alles met hun online community. Via verschillende workshops leerde grote en kleine instellingen hoe ze leden moeten werven en hoe ze deze efficiënt in kunnen zetten. Doordat het symposium geen theoretische lezingen geeft maar meteen concrete voorbeelden van innovatie en de implementatie van nieuwe technieken in bestaande situaties, is het symposium geen formele manier van leren. Door actief deel te nemen aan de activiteiten, leer je door je ervaring welke trends opkomend zijn. Wel weet je van te voren dat je iets gaat leren, maar niet concreet wat. Zo ontdek je bijvoorbeeld de nieuwste vormen van social media in een korte tijdsbestek en maak je kennis met andere organisaties. Dit past in de beschrijving van Keurntjes (2011) over het informeel leren bij een festival wat hierboven staat beschreven.

Van mijn resistance fase tegenover social media is nog maar weinig over. Ik bevind me in de imitation fase, maar ik groei langzaam naar de authencity fase toe waarin ik inzie dat social media een goede vervanging is voor het onderhouden van social contact, maar ook om jezelf te profileren. Daarom vind ik het goed dat musea ook met deze ontwikkeling mee groeien. Musea staan bekend als een oud, suf iets, maar doordat ze zich nu gaan aanpassen aan hun publiek, kunnen ze meer bezoekers gaan trekken. Dit is weer een positieve ontwikkeling rondom social media. Ik ben bijna om, maar ik blijf me toch nog even bewust van mijn privacy...

Literatuur:

S. Keurntjes (2008), 'Informeel lezen op en round festivals'

De tijd zal het leren

Voor de verandering schrijf ik deze keer niet mijn blog vanuit de trein, maar in mijn kamer. Tijd is schaars, maar gelukkig had ik tijd om mijn blog thuis te typen. Afgelopen week hadden wij college over het feit dat de tijd in onze samenleving aan het verdwijnen is. Niet de fysieke tijd, maar de werktijd van 9 tot 5. Volgens Manuel Castells heeft de globalisering er aan bijgedragen dat er heel veel informatie wordt uitgewisseld en dat tijd eigenlijk niet meer belangrijk is. Castells bespreekt in zijn eerste boek de informaticarevolutie en de netwerksamenleving die hieruit groeit. Door de hoeveelheid netwerken is het makkelijker om de informatie met elkaar te delen waar ook ter wereld. Hierdoor is tijd geen factor meer in de globalisatie en de economische markt (Debroux, 2001).

Wat wij normaal vinden in ons mechanistisch leven is de afbakende tijd. Je stuurt een brief op de post en de volgende dag komt het aan. Door de opkomst van het internet is dit weggevallen. We sturen nu een e-mail naar de ander, zodat de ander meteen op de hoogte is; oftewel de netwerksamenleving. De tijd is verstreken. We hebben de tijd hierdoor tijdloos gemaakt. Het idee dat de tijd is weggevallen heeft naar mijn idee zowel een positieve als een negatieve kant.

De opheffing van tijd heeft volgens Castells grote gevolgen voor de financiële wereld die wordt beheerst door elektronische technieken. Dit vormt volgens hem de basis voor een economische crisis, omdat hierdoor foute informatie wel kan worden vrijgegeven. Burgers reageren hierop door te gaan investeren. Uiteindelijk zijn zij het die voor de crisis moeten betalen. Castells zegt dat de bankiers in deze ontwikkeling bewust een rol spelen.

Wat ik een verontrustend idee vind is dat bankiers zich bewust zijn van hun invloed op de economie door de technische vooruitgang in de wereld. Dit doet mij denken aan een reportage dat ik had gezien bij Tegenlicht. Deze reportage gaat terug naar de mensen tijdens de crisis om een hedendaags handboek te maken voor de Europeanen: Hoe overleef ik een economische crisis en wat wij ervan kunnen leren?

Deze beelden van Argentinië geven een aardige indruk over hoe een failliet land eruit ziet

(Youtube, 2008)

Dit brengt mij terug dat de netwerksamenleving twee kanten heeft. Aan de ene kant is het fijn dat er overal ten allen tijden informatie beschikbaar is, zodat men van te voren al weet dat er een economische crisis kan aankomen. Men kan dan zijn geld van de bank afhalen in de hoop dat ze hier tijdens de crisis mee rond kunnen komen. Aan de andere kant, als Castells gelijk heeft wat betreft de bankiers, kunnen zij een vuile rol gaan spelen nét voor de crisis. Door nieuws te geven dat het wel goed gaat, kan men investeren, waardoor ze later hun geld kwijtraken.

Zoals je ziet geeft dit verhaal over social media mij een dubbel gevoel. Het heeft zo zijn voordelen als nadelen. Als advies kan ik de wereld ook alleen maar geven dat je nog steeds altijd goed moet uitkijken met social media. Check je bronnen goed voordat je actie onderneemt, vooral als je de financiële wereld op deze manier wilt verkennen.

Literatuur:

Jul Debrouw, 'Het globaal casino. De netwerksamenleving van Manuel Castells',

verschenen in TGL 56 (2000) 1, p. 9-22 = themanummer 'Wacht eens even. Tijd vraag tijd'

Is dit privé?

Ditmaal schrijf ik mijn blog weer vanuit de trein. Deze keer niet naar Groningen maar naar Utrecht. Naast mij zit een vrouw die uitgebreid haar gebeurtenissen van afgelopen week zit te bespreken aan de telefoon. Op een gegeven moment weet ik dat haar vriend niet haar type is en dat ze eraan zit te denken om hem te dumpen. Persoonlijk vind ik dit soort gesprekken te ver gaan. Als iemand mij belt in de trein, kap ik het altijd zo snel mogelijk af, omdat ik weet dat iedereen mee kan luisteren, want ik ben erg op mijn privacy gesteld. Daarom kijk ik op het gebied van social media ook goed uit.

Afgelopen week moesten wij voor het college van Mediawijsheid een voor jou onbekend persoon uit de klas opzoeken op social media. Leuke opdracht vond ik, dus ging ik met plezier aan de slag. Verbazingwekkend wat je allemaal te weten komt. Je kunt er zelfs achter komen wie familie van elkaar is. Als je dit eenmaal weet, kun je zo een adres met telefoonnummer achterhalen via de Telefoongids.nl. Zo zie je maar dat social media de privacy van mensen schaadt.

Nu rest mij de vraag wat privacy nou eigenlijk is. Privacy heeft te maken met ons gedrag tegenover anderen. Het is de mogelijkheid om helemaal jezelf te zijn. Vroeger was privacy binnenshuis te vinden, privé telefoongesprekken vonden thuis plaats. Tegenwoordig verlegt social media deze grens en brengt privacy in gevaar. Privacy houdt niet op. Dankzij sociale media kun je als individu niet meer je privé ruimte bepalen. De sociale omgeving kan zowel privé als publiekelijk zijn, dat wordt toch gauw vergeten binnen onze maatschappij. De basis van privacy, de scheiding tussen privé en publiek, vervalt.

Ook is anonimiteit op het Internet een groot probleem. Mensen denken steeds minder na voordat ze iets vastleggen. Dit probleem leeft vooral onder jongeren, de doelgroep waar ik tot toe behoor. Volgens Buzink (2011) hoort sociale media bij het sociale leven van jongeren. Ze zijn zich ervan bewust dat sociale media niet altijd handig is, maar ze willen niet buiten de boot vallen.

Er heerst echter nog een groter probleem dan anonimiteit: Commerciële bedrijven maken gebruik van gegevens van burgers als jij en ik. Zij stellen aan de hand van de informatie over klanten profielen op die kunnen inspelen op het consumentengedrag van de burger. Om die profielen te maken, hebben deze bedrijven grote hoeveelheden gegevens nodig. Of die gegevens anoniem zijn of niet, is onbelangrijk (Buzink, 2011). Niet alleen bedrijven controleren je gegevens, ook de overheid doet dit. De controle van burgers staat voorop. Deze controle zorgt voor het verlies van het gevoel van vrijheid. Het is daarom moeilijk om je privacy te beschermen tegenover de overheid en bedrijven.

Wees daarom kritisch als jij jezelf bloot legt op het Internet. Jij bent degene die ervoor zorgt wat erop staat en wat niet. Dit brengt mij ook terug naar het begin van de cursus van Mediawijsheid. Er ontstond een vorm van ‘resistance’, omdat ik bang was dat mijn privacy in gevaar zou worden gebracht. Echter bleek dit best mee te vallen. Degene die mij moest opzoeken, kwam best veel informatie over mij tegen. Deze informatie stond al voor de cursus op het Internet, omdat ik had meegewerkt aan verschillende projecten waar ik een profiel voor moest vastleggen. Datgene wat er opstond, was voor mij niet verrassend en brengt naar mijn idee mijn privacy niet in gevaar.

Ik ben me er daarom zeker van bewust wat ik wel en niet wil vastleggen. Rare foto's, gekke berichten en een telefoonnummer zul je niet van mij kunnen vinden. Nu ik weet dat we in de gaten worden gehouden door zowel bedrijven als de overheid, zal ik goed uitkijken. Mijn leven op het sociale netwerk zal zich zeker uitbreiden, maar wel beperkt.

Als je nog meer wilt weten over jouw privacy op het Internet, bekijk dan het volgende filmpje en wordt bewust van jouw 'social media gedrag':