Afgelopen maandag was alweer college 3 van het vak Mediawijsheid. Het ging over web 1.0 en web 3.0, een fenomeen waar ik wel van gehoord had, maar nooit echt bij had stil gestaan.
Nu zijn we inmiddels al drie dagen verder en woorden schieten te kort om iets over dit onderwerp te schrijven. Ik besluit om zelf maar web 3.0 in te schakelen voor tips. Via Twitter vraag ik of mensen een idee hebben voor een blog over web 3.0. Van al mijn 34 volgers reageerde er 1. Als reactie kreeg ik dat tegenwoordig iedereen een journalist is met zijn eigen blog. Grote media hebben niet langer een functie van agenda-setting. Een goede tip waar ik zelf ook al eens over had nagedacht.
Ongeveer 400 jaar voor Christus was daar Socrates die het schrift geen goed middel vond om dingen met elkaar te delen. Het schrift stimuleert het menselijk geheugen niet en is niet interactief. Kennis is volgens hem een dialogisch proces. Toch nu, velen eeuwen later, is het schrift niet meer weg te denken uit onze samenleving. Vooral nu de sociale media het in onze samenleving overneemt, wordt informatie veel makkelijker en sneller gedeeld dan in de tijd van Socrates. Informatie hoeft hierdoor niet altijd waar te zijn.
Terug naar de tip die ik kreeg van mijn Twitter-vriend, het is inderdaad zo dat iedereen zijn eigen journalist is op het Internet. Iedereen kan waar dan ook ter wereld aan de informatie komen die hij of zij zoekt. Ook kan hij of zij informatie plaatsten die door anderen gelezen wordt. Iedereen heeft toegang tot kennis, het is niet meer voorbehouden aan deskundigen. We leven in een 'open source, open info' samenleving. Socratus zou zich omkeren in zijn graf als hij zou horen dat het geheugen nu helemaal niet meer nodig is als je overal ter wereld aan je kennis kunt komen.
In 1995 was er Zijderveld die sprak over het fenomeen Internet. Hij beschrijft dat het Internet teveel informatie biedt, wat leidt tot te weinig informatie. Internet biedt geen reflectie. Alles moet snel waardoor we de informatie die we hebben verkregen weer vergeten. Toch kan niemand er tegenwoordig meer onderuit, er moet gebruik worden gemaakt van Internet. Zelfs de belastingdienst gaat zijn bekende blauwe envelop opgeven voor het gemak van het Internet. Dit betekent dat senioren verplicht op het Internet moeten. Zij krijgen te maken met het zogeheten ARIA-patroon (van Driel, 2012). Dit gaat over het patroonmatig reageren op nieuwe dingen. Het model bestaat uit vier verschillende fasen die hieronder worden toegelicht.
A: Amazing: Een senior hoort dat de belastingdienst zijn blauwe enveloppen gaat vervangen door het Internet. Hij is verbaasd, maar ook verwonderd. Hij vindt het wel interessant om van dit nieuwe middel gebruik te mogen maken, maar is nog niet overtuigd.
R: Resistance: Een senior biedt weerstand tegen het nieuws. Hij wil niet toegeven aan het feit dat hij gebruik zal moeten maken van het Internet om zijn belastingformulieren in te vullen.
I: Imititation: Hierin is het nieuwe medium een aanvulling op het oude medium. De senior erkent dat het vervangen van de blauwe envelop vervelend is, maar dat het niet anders kan. Het enige verschil is dat het invullen van belastingformulieren nu via het beeldscherm moet. Toch is de senior nog steeds niet tevreden.
A: Authencity: De senior ontdekt hierin dat het vervangen van de blauwe envelop wel enige eigenaardigheden heeft. Het medium wordt een begrip. De senior ziet in dat het ook wel voordelen heeft om de belastingformulieren in te vullen op het Internet. Het is een goede vervanging voor de blauwe envelop.
Socratus maar ook Zijderveld en mijn Twitter-vriend hebben wel degelijk een punt als het gaat om het gebruik van schrift. Het schrift is iets onnatuurlijks. Iedereen kan op het Internet voor journalist spelen waardoor we een overload aan informatie krijgen. Grote media hebben geen invloed meer op de agenda setting. Alles kan worden aangekaart en is democratisch, want iedereen kan erbij. Toch zie ik ook wel vele voordelen in het nieuwe medium. Juist deze manier van kennisdeling maakt de mens leergieriger. Ik moet toegeven dat ik mij bevindt in de Authencity fase als het gaat om Internet, maar ik zit nog in de Resistance fase als het gaat om de sociale netwerken als Twitter en Yammer. Hoewel ik er nu wel meer gebruik van begin te maken, verplaats ik me langzaam naar de Imitation fase. De tijd zal het leren om langzamerhand naar de Authencity fase toe te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten